Tak, wiem, że na mnie zerkasz. Nie zaprzeczysz.
Pamiętasz wiele z tego, co się w Twoim życiu wydarzyło, znasz opowieści z życia przodków i lekcje historii ze szkoły.
Możesz ode mnie wiele się nauczyć, spoglądanie na mnie może cię bardzo wzbogacić. To ja – Przeszłość – pozwalam ci zrozumieć wiele twoich wyborów i preferencji. Chcecie czy nie – jesteście we mnie zanurzeni i ze mnie czerpiecie.
Ale mogę też stać się waszą pułapką, twoją pułapką.
Pułapką będę, gdy będziesz mnie idealizować. Widzieć zamierzchłe zwyczaje jako lepsze, a ludzi – jako bardziej szlachetnych. „Kiedyś to było” - powiesz. I przymkniesz oko na piękno dnia dzisiejszego.
Pułapką będę również gdy starając się we mnie zagłębiać stracisz z oczu to, co masz. Odkrywając swoją genealogię, grzebiąc w grobach przodków, odkrywając prastare wierzenia. To wszystko może stać się twoim skarbem. Może też zamknąć cię w sarkofagu, który próbujesz reanimować.
Pułapką jestem też, gdy nie masz w sobie odwagi, by iść swoją drogą, tylko ciągle szukasz śladów, które przed tobą postawić ktoś inny. Tylko ten ktoś nie jest tobą. A ty masz jedno życie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz